Gepost door: pheirman | december 15, 2014

Vermogensbelasting valt meer en meer in de smaak bij liberalen


sparenIs de vermogensbelasting een verschrikking uit marxistische hoek, een soort afgunstbelasting? Helemaal niet, zelfs in Nederland gaan liberalen overstag voor een vermogens(winst)belasting. In zijn boek Sparen is geen deugd legt de Nederlandse liberale econoom Robin Fransman uit waarom grote spaarvermogens leiden tot meer schulden en een stagnering van de economie. Na Paul De Grauwe (ook niet bepaald een linky winky) de zoveelste liberale denker die inziet dat de vermogensongelijkheid destructief is voor zowel het sociaal welzijn als de economie. Helaas zijn  in ons land de liberalen en Vlaams-nationalisten nog zo ver niet.

Wie spaart, maakt schulden. Of anders gezegd, elke euro die jij bij elkaar spaart, moet noodzakelijkerwijs ergens anders in schuld omgezet worden. Grote vermogens zijn niet alleen sociaal onrechtvaardig, ze leiden tot een schuldenspiraal bij het andere deel van de bevolking. Vermogens zijn op zich niet verkeerd, maar een te grote ongelijkheid verlamt onze economie (en veel meer dan een 24-uren-staking, persoonlijke noot).

Voor wie het nog niet begrepen heeft (de huidige regeringspartijen onder andere), er moet dringend een substantiële tax shift komen. Ook iets waar economen als Fransman en De Grauwe al langer voor pleiten. De lasten op arbeid moeten naar beneden, dat is zowat het enige waar iedereen (links en rechts) het momenteel over eens is. Dat doe je niet door modale gezinnen en mensen onder de armoedegrens financieel uit te kleden, wel door belastingen te verschuiven. Belast vermogens en schaf de subsidiëring van bedrijfswagens af en je kunt een lastenverlaging van €4 tot €5 miljard doorvoeren.

Inkomens en uitkeringen boven de Europese armoedegrens

Dan kunnen de laagste nettolonen opgetrokken worden en komt er ruimte vrij om eindelijk alle inkomens en uitkeringen te verhogen tot de Europese armoedegrens (kost: 1,5 miljard). Hoe betaal je dat? Hervorm de notionele intrestaftrek of, beter nog, schaf hem af. Die kost de federale overheid jaarlijks €6 miljard en levert nauwelijks jobs op. En dan heb ik het nog niet over andere fiscale achterpoorten die wagenwijd blijven openstaan.

Op een dag als vandaag, waarbij het protest tegen de afbraakpolitiek een zoveelste hoogtepunt kent, een signaal om vooral niet te negeren. Sommigen proberen deze staking weg te zetten als een politieke staking. De huidige besparingsplannen lijken eerder op een politieke wraakoefening. Nog een uitsmijter? Ook de indexsprong moet er voor Fransman aan geloven, want nefast voor de koopkracht van gezinnen en dus voor de economie. Het kan anders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: