Gepost door: pheirman | april 3, 2011

Geplande kerncentrales leggen sociale en ecologische hypotheek op toekomst Indonesiërs


De vulkaan Merapi op het eiland Java, een milieuvriendelijk alternatief voor kernenergie. Bron: Baidenmann.com

De Indonesische regering houdt vast aan haar plannen om vier kerncentrales te bouwen. Dat medlt de NOS. Dat zich ondertussen in Fukushima in Japan een kernramp van het kaliber van Tsjernobyl voltrekt, is blijkbaar geen reden om de keuze voor kernenergie in vraag te stellen. Nochtans ligt het land, net als Japan, in de Ring van Vuur, een zone waar veelvuldig aardbevingen voorkomen. Ook ligt de verwoestende tsunami van 2004 nog vers in het geheugen. Daarbij kwamen in totaal 200.000 mensen om het leven en met name Indonesië (en specifiek het eiland Java) was één van de zwaarst getroffen landen. Wat kernenergie voor het land zo aantrekkelijk maakt, is dat Indonesië zelf over uraniumvoorraden beschikt. Laat de mijnbouw nu net één van de sectoren zijn met een ronduit slechte reputatie op sociaal en ecologisch vlak.

Kernenergie moet een antwoord bieden op de stijgende energiebehoefte van Indonesië, want het land wringt zich langzaam maar zeker bij de vier Bric-landen (Brazilië, Rusland, India en China). In die mate zelfs dat men stilaan spreekt van de Briic. Dat het land zelf twee uraniummijnen in haar bodem liggen heeft, maakt de optie van kernenergie natuurlijk zeer verleidelijk.

Bodemrijkdommen eerder vloek dan zegen

De mijnbouw heeft nochtans een barslechte reputatie, zowel op sociaal als ecologisch vlak. Lees er maar eens het essay op na van Dirk Barrez op DeWereldMorgen.be. De plaatselijke bevolking ziet haar leefomgeving verwoest en krijgt daar nauwelijks compensaties voor, laat staan dat men zou delen in de winst. Wie toch voor zijn of haar rechten opkomt, doet dat vaak op gevaar van eigen leven. Niet alleen in Indonesië trouwens. De bodemrijkdommen van een land zijn vaker een vloek dan een zegen, toch zeker als die landen in het Zuiden liggen. Corrupte plaatselijke machthebbers en westerse multinationals vinden elkaar om het land leeg te roven. Congo is daar het meest typische en tegelijk ook gruwelijkste voorbeeld van, getuige het Congoboek van David van Reybrouck.

In Indonesië zijn er nochtans alternatieven. De vulkaan Merapi op het eiland Java, die nog zeer actief is, zou warmte kunnen leveren voor geothermische centrales. De regering blijft echter koppig voor kernenergie kiezen. Een energiebron die verschrikkelijke milieucatastrofes in zich draagt en uiteindelijk ook een aflopend verhaal is. Uraniumvoorraden zijn immers, net als petroleum, eindig. Ooit raken ze dus uitgeput. Een rationeel energiebeleid is duidelijk nog veraf, zowel in het Noorden als het Zuiden.

Advertenties

Responses

  1. […] 3 april: Geplande kerncentrales leggen sociale en ecologische hypotheek op toekomst Indonesiërs […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: